love.joy.peace.blog.ugh

Ang lakas ng isang ama ay hindi sa lapad ng kaniyang mga balikat.
Ito’y nadarama sa higpit ng kaniyang mga yakap.

Ang lakas ng isang ama ay hindi sa lagong at lakas ng kaniyang boses.
Kundi sa marahan niyang tinig.

Ang lakas ng isang ama ay hindi sa dami ng kaniyang mga kabarkada.
Ito’y sa kung paano siya makisama sa kaniyang mga anak.

Ang lakas ng isang ama  ay hindi sa kung paano siya tinitingala ng
kaniyang mga ka-opisina. Ito’y sa kung paano siya iginagalang sa tahanan.

Ang lakas ng isang ama ay hindi sa kung gaano siya katindi sumuntok.
Ito’y sa mapagmahal niyang haplos.

Ang lakas ng isang ama ay hindi sa lago ng buhok sa kaniyang dibdib.
Ito’y sa laki ng pusong tinitibok ay pag-ibig.

Ang lakas ng isang ama ay hindi sa bigat ng kaniyang binubuhat.
Ito’y sa mga kabigatang kaya niyang bathin.

Ang lakas ng isang ama ay hindi sa dami ng babaeng kaniyang pina-ibig.
Ito’y kung gaano siya katapat magmahal sa kaniyang natatanging kabiyak.

Source: DZAS Website

 

Happy Father’s day dad!

also see MARYSTERYOSA

I don’t like it when people try to complicate things. Things that were supposed to be simple and easy. I don’t like it when people try to be somebody they’re not. People who duplicate, plagiarize, and outright copy things they don’t know about. I don’t like people with superiority complex. But no matter how much I don’t like these people, I can’t do anything about it/them.

Each and everyone of us has our own experiences, culture or beliefs instilled on us by whoever or whatever. So, instead of being affected by these people, I sleep over it. I don’t know them anyway. There has to be a reason why they act the way they do. Instead of complaining about it, I pray over it. I smile over it. If that makes them happy and if that will make them feel good about themselves. So be it.

It’s your call. Just like what James said, “consider others better than yourself” it’s also my trainer’s mantra in life. So whenever you encounter “feeling” people. It’ll be too easy for you to just smile over their “airy aura”, because if that will make them feel good about themselves. SO BE IT. Stop complaining and wailing about it because what will distinguish you from them is your reaction towards those kind of people. If you react the way they do then you’re just like them.

And as for me… And my current worry on choosing between three delicious meal. God said in Matthew 6:34,

That’s right! I’m back. Hanging on a thread with my 9-5 job and stressed out with finding a new one but never hopeless. I checked my email after a long time of not doing so and I find interesting notifications that made me happy.
 

I thought that only spammers comment on this site as I’m still moderating hundreds of them but I’m surprised that some real people drop by and read this blog for whatever reason they may have.

With all these frustrations, distractions and challenges I’m facing its hard even for a strong person like me to stand my ground that’s why I’m really thankful to God for sustaining me all this time. Whenever I feel lower than usual I turn to God and pray really really hard, the harder my situation is, the harder I pray and it works, prayer and faith keeps my inner peace intact.

So I guess my encouragement for each and everyone who come across my blog and if youre experiencing the same challenges on your home, workplace or anywhere else is that you don’t have to face all those problems on your own. That’s why we have God because He knows us very well and He knew for a fact that we can’t do everything on our own no matter how great or intelligent or strong you think you are. We still need God.

Imagine you are building a road and you have all the equipments, the knowledge, the perfect plan but then when you are constructing the road suddenly a storm came and holes starts to appear on the constructed road. Suddenly you caught yourself offguard with no plan B.

God will be the one filling out those holes in ur lives, no matter what the size and depth is. God is more than capable in fixing our lives and redirect us to the good, pleasing and perfect plan He has for us. All we need to do is ask. That’s easier than trying to do stuff on our own right?

ROMANS 12:2

²Do not conform any longer to the pattern of this world, but be transformed by the renewing of your mind. Then you will be able to test and approve what God’s will is—his good, pleasing and perfect will.

I’ll continue holding on to God my provider, my portion, refuge and my very present help in times of need.

It is by Mercy that God gives us what
we deserve and by His Grace that He gives us what we don’t deserve.
Either way benefits us. That’s how God designed it whether we like it
or not, whether we accept it or not. That’s how good He is and that’s
how much He love His children. I feel so greatful and humbled by all
these refreshing promises He has for me, for I know that now, I have to
worry no more because His grace is sufficient for me. That’s all I got.
That’s all I can grasp in my hands, I have nothing but have more
because of His grace and love and mercy.

I
am not perfect. I fail. I sin. I do things that displeases God. But
now, I admit that I can’t do things by my own, that my plans are
"palpak" and my ideas suck. I am what I am because of God’s grace. Not
because of my skills, talents, abilities but only by His grace. Not
even when I work hard but by His grace.

Some points are:
You cannot earn God’s grace by works. It is only by trusting Him.
Grace
begins when our ability ends. It starts working within us when we admit
that we cannot do anything about our situation or in anything we’re
going through.

I
am expecting a lot of great things to happen, because I started
trusting His grace to work for me. For now, I’ll wait and do my
everyday work because God’s grace is evident and I WANT IT TO BE
EVIDENT IN MY LIFE.

His grace is sufficient for me.

Grace Works Pare!:)

LSS: Para sa Masa by Eraserheads

Nagkaroon ng komosyon dito sa aming tahanan… Marahil, ay hindi na napigilan pa ang pagsabog ng naipong hinampo, kirot sa dibdib na naging sugat na nagnanaknak, pagsambulat ng lahat ng nilalaman ng puso… Mga bagay na hindi ko napaghandaan… Pero hindi na rin ako nagulat…

Lahat ng tao ay dumadaan sa gano’ng punto ng kanilang buhay. Kahit gaano pa kabait, kahit gaano pa kahaba ang pasensya. Kahit pa siya ang nanay mo, tatay, kapatid o kaibigan. Walang exception. Lahat nasasagad. Lahat napupuno.

Lahat tayo ay Lumpo:
Magkakaiba lang ng sakit, magkakaiba lang ng nabaling buto, magkakaiba lang ng sugat. Ang pagkalumpo ay hindi lamang sa pisikal makikita at higit kanino man ang pagkalumpo ng isang tao ay siya lamang ang nakakaalam. Pero hindi lahat ay kayang tanggapin ang pagkalumpong iyon ng sarili.

Minamaliit at kinaaawan ang sarili,
nawawalan ng pagasa,
nauubos ang pasensya, sumasabog.
Yan ang nagagawa ng kalumpuhan.
Ang pagkapagod sa buhay na paulit-ulit at walang resulta.
Ang pagsisisi at pagsumpa sa mga bagay na nagawa at ginawa
at gagawin pa lamang sa hinaharap.

May tabing ang mata ng isang lumpo.
Nabubulag ng sariling kalagayan
at lahat ay sinisisi sa kinahinatnan ng kanyang buhay.

Lahat tayo ay Inutil:
Sa iba iba nga lang antas, iba-ibang sitwasyon at sa iba-ibang pagtingin. Masakit. Pero higit sa lahat ang pinaka masakit ay ang maramdaman mo ang pagka-inutil. Masarap iparamdam sa iba ang pagiging inutil, pero kapag ikaw na pala ang nakaramdam, dun mo malalamang hindi masarap. mapait.

Kung anong nararamdaman mo ay yun din ang naranasan ko… Walang nakikinig… Walang sumusuporta… Walang umiintindi… Walang kakampi… HInihintay na lamang ang panahon ng pagsabog ng sarili. Hinihintay na lamang na matapos ang lahat, masabi ang lahat, pakawalan ang lahat. At pagkatapos ng lahat, dun mo mababatid, na wala ka na talagang maaasahan. Dahil wala pa ring makikinig, susuporta, iintindi at kakampi sa iyo kundi ang ‘yong sarili.

Isa rin akong lumpo at inutil.
Pero pinipilit kong kumilos…
Pinipilit kong bumangon mula sa kama ng sakit,
pagsisisi, ng nakaraan at kawalan ng pagasa.

Isa rin akong lumpo at inutil.
Pero pinipilit kong lumampas…
Pinipilit kong lampasan ang hanggahan ng kawalang magagawa,
ang pangmamata ng kapwa,
ang pagmamadali sa panahon,
ang sumbat at ang sariling kakayahan.

Isa rin akong lumpo at inutil.
Nagkaiba lang tayo sa mga gusto nating mangyari sa buhay
ng pagiging isang inutil, na walang magawa para sa sarili
at sinasagip ang sarili sa pagkalunod.
Mas pinili kong humakbang pa ng higit
sa inakala niyong kaya ko, kaya nagiba ang tingin niyo sa akin.

Hindi ko iniisip na isa akong kabiguan.
Nagsisimula pa lamang ako.
Sa pagrerebelde sa sarili at hindi sa inyo.

Twenty Things to Remember

1. Faith is the ability to not panic.
2. If you worry, you didn’t pray. If you prayed, don’t worry
3. As a child of God, prayer is kind of like calling home every day.
4. Blessed are the flexible, for they shall not be bent out of shape.
5. When we get tangled up in our problems, be still. God wants us to be still so He can untangle the knot.
6. Do the math. Count your blessings.
7. God wants spiritual fruit, not religious nuts.
8. Dear God: I have a problem. It’s me.
9. Silence is often misinterpreted, but never misquoted.
10. Laugh every day — it’s like inner jogging.
11. The most important things in your home are the people.
12. Growing old is inevitable, growing up is optional.
13. There is no key to happiness. The door is always open. Come on in.
14. A grudge is a heavy thing to carry.
15. He who dies with the most toys is still dead.
16. We do not remember days, but moments. Life moves too fast, so enjoy your precious moments.
17. Nothing is real to you until you experience it; otherwise it’s just hear say.
18. Its all right to sit on your pity pot every now and again. Just be sure 20 to flush when you are done.
19. Surviving and living your life successfully requires courage. The goals 20 and dreams you’re seeking require courage and risk- taking. Learn from the turtle, it only makes progress when it sticks out it’s neck.
20. Be more concerned with your character than your reputation. Your character is what you really are, while your reputation is merely what others think you are.

Submitted by:  Nancy Chessher - Dade City, FL

Tutula tutula ako ay tutula.
Pipikit, mumulat, nganga at tutunganga.
ngingiti, sisimangot ang babaing aligaga
halakhak, tawa ng buwahahahaha!

hehe.. ayoko na nga.
katawa naman..

Actually, hindi ako natuloy. Sa water baptism lang ako natuloy. Hayy.. Kung saan patungo ang buhay na to.. Hindi ko alam.. Walang nakakaalam.. Diyos lang.. Sa totoo lang, pagod na ko eh.. Pagod na. Alam mo yun? Gusto mo kong tulungan? Salamat, pero wag na lang.. Gusto mo kong damayan? Salamat, pero ako nga di ko alam kung anong problema ko eh.

THE DRAMA
I am an idealist. I dont know where I’m going but Im on my way.

Labo no? Hehe.. Pero pinagpag ko na ang alikabok. Tumatayo na ko, babangon ako at dudurugin kayong lahat!!!! Bwahahhaha!! hehe.. Kulit nun.. Ang sarap tumawa.. Tumawa ng tumawa ng tumawa ng tumawa.. Eh ano ngayon kung mukha na  kong loka loka? Eh sa gusto kong tumawa kahit sa blog lang eh. Sa totoong buhay kasi, lalo na dito sa bahay, ako lang ang gumagawa ng paraan para matuwa naman ako at tumawa ng malakas na parang wala ng bukas… Salamat kay Betty (la fea) Dabarkads at hamtaro. Ang tatlong palabas na tanging napapanood ko.

Gusto kong magbakasyon at mawala ng ilang araw.. Simpleng pagtakas lang sa polluted na mundong to. Simpleng pagtakas lang sa lahat ng tao sa mundo. Yung ako lang magisa. Walang internet connection. Walang cellphone. Walang kahit anong koneksyon sa mundo. Ang saya siguro nun. Tapos drawing drawing lang ng tanawin. Gawa ng tula. Kwento. Tulog. Swimming. BUhay independent. Kahit minsan lang..

Pahinga ba.. Ang sarap nun.. *daydreaming…

Actually, wala naman akong masyadong pinag gagagawa para ma burnout, mapagod o magsawa sa buhay eh. pero you know what? Yun nga ang nakakapagod eh. Ang gumawa ng WALA. Kung alam mo lang ang nararamdaman ko. hindi ako sanay ng walang ginagawa sa buhay ko. Pautangin mo naman ako ngisang milyon o, hehe. AS if. ano namang gagawin ko sa isang milyon. Di naman ako gastusera, di ako mahilig mag shopping. di ako mahilig kumain. hmmn..

Uy.. ang swerte ng friendster blog na to, sa dinami dami ng blog ko eh dito pa ko nakapaglabas ng ganitong klaseng ka-dramahan.. Hehe.. Nagdadrama na pala ako sa lagay na to, may "hehe: pa.

Sige lang. Edeza. Tawa lang. Yan na lang libre ngayon eh. Pati mangarap. Pati umasa..

Sige lang Edeza.. Sige lang..

Di ko alam kung bakit ko nararanasan tong lahat. Pero isa lang ang klaro dito eh, may dahilan kung bakit nangyayari ang syitneys(ooppsssssss!) na ito sa akin. At  wala akong pwedeng sisihin kundi sarili ko. pwedeng sumigaw? Okay lang ba?

Ilang araw na naman akong hindi magsasalita nito.. Ilang araw na naman akong hindi kikibo. Ilang araw na naman kaya akong mananahimik? Hmmn..

Ang tagal naman ng freaking fp na yun o. WALA pa rin, just when I needed it the most. Makalayas muna dito. Makatakas muna. Pagbalik ko, okay na ko ulit kaya naman pautangin mo na ko ng isang milyon o.. Hehe..

Kapag hindi nagtuloy ang workshop this June. Ayoko muna sa bahay na to. Pupunta muna ko sa Quezon! Imbyerna!! Aja! Mabuhay! Haha! Parang Sira! Tawa! Loka loka! haha!!!!! Bahala kayo sa buhay niyong lahat. Eto kayo! *peace sign* hehe.. Hindi ko yun gagawin noh!

Sawa ka na rin sa buhay mo. Halika simba tayo. Hindi ka kasi nagsisimba eh.. gusto mong pang makisawsaw sa kadramahan ko. Next time ka na lang, ako muna ngayon. Di ko kailangan ng simpatya mo. Salamat na lang pare.

INTERNAL DIALOGUE

Ayaw tumigil ng freaking hands ko sa pagta type!!! tigil na tigil na tigil na!!!!! Pakiusap. Eto ba ang tinatawag mong literatura ha Edeza? Para kang sira. Parang hindi ikaw ang nagsusulat nito kundi.. hmmn.. huhulaan ko? Isa na naman sa mga alter ego mo no?

Sabi na eh. Kasi naman bat di mo pa ikadena yang maarte mong alter ego. Ng matigil ka na sa pagta type. Ngalay na kamay mo no? ( Hindi pa actually, I can get by the whole doing nothing but this) Hmmn.. Teka, Naninigas na ba daliri mo? (hindi. geez, ano ko may rayuma?) Hmmn.. yang mata mo naubos na ba luha? ( Hindi pa, pero pansamantala namang tumigil) Hmmn… yung buhok mo tuyo na ba? (oo.) Hmmn.. Yung tali na gagamitin mo pangpapatiwakal nakahanda na ba? (Naku naman, ano bang pinagsasasabi mo! Wala akong suicidal tendency no! Mahal ko pa ang sarili ko at isa pa, ayokong mamatay sa ganung paraan) Hmmn.. Pano yung tubig sa.. (hay naku. Hayaan mo na, may magagawa ka? Gawin mo.) Hmmn.. Teka, baka magustuhan mo na ang sasabihin ko ngayon.. GUSTO MONG MAGBAKASYON ANO??? (Wahhhhh!!!! *nagtata-tumbling sa tuwa.* OO naman!!! Bakit ngayon mo lang yan sinabi???!!!!! kaasar ka talaga!) Sabi na eh!!! GUSTONG MAGBAKASYON NI EDEZA! HAHAHAH!!! Bigyan ng fp yan! (Naku, kakahiya naman. Wag na. Matutulog na lang ako ng 2 days, straight, at mananaginip na nasa Palawan ako o kaya sa Tagaytay o Baguio. 2 days yun pare! Joyride yun. Bakasyon Grande! Apirrr!!!!

at pagkatapos ay muling inagaw si Marya ng antok… *****

Lights fading..

Credits:

Marya.
Mary.
Edeza.
Dek.
as.
Themselves.

All rights reserved
2007

Nagulat ka at may update dito ano? hehe.. wala lang, natripan ko lang magsulat dito.. Bored kasi ako eh.. At nagiisip ng kung anong isusulat ko sa Gawad..

Yehey! Humahaba na ulit ang buhok ko!!! Kakatuwa naman kasi nakakapag ponytail na ulit ako ng hindi bumabagsak ang bangs at magpapahaba na ulit ako ng buhok.

Bukas ay may water baptism kami.. Makakasama kaya ako? Hmmn.. Tapos sa wed naman pupunta na ko ng UP.. Kakakaba.. whew! Pero kaya to.. Kahit baka magisa lang ako kasi nga may training pa si quin sa makati nun…

Tapos.. Hmmn.. Matutuloy kaya ako sa Basic Script Writing sa UP ngayong May 5?

Abangan….

Jesus You
are my joy within
You are the shelter from the wind
You are the forgiver of my sins
Jesus You are yes
Where can I go
Who can I call
Who’s there to catch me when I fall
Your hands they hold me through it all
Everything I need You are

Jesus You are my cornerstone
You are my friend when I’m alone
You’re the convictor when I’m wrong
Jesus You are yes
You’re the peace within my storm
You are the shelter from all harm
I love it when You hold me in Your arms
Everything I need You are

Jesus You are my joy within
You are the shelter from the wind
You’re the forgiver of my sins
Jesus You are yes
Where can I go
Who can I call
Who’s there to catch me when I fall
Your hands they hold me through it all
Everything I need You are

(when I was sick) You are my healer
Thank You Jesus
(when I didn’t had a place to stay) You are my shelter
Thank You Jesus
(when I found my self in trouble) You are my laywer
Thank You Jesus
(when my money ran out) You are my provider
Thank You Jesus Thank You Jesus Thank You Jesus